Ανατροπή του καπιταλισμού και όχι διαχείριση

..........................Εγερτήριο κατά του μνημονίου... και της νεοφιλελεύθερης βαρβαρότητας…
"Άνθρωπος που θυσιάζει την ελευθερία του για να του παρέχουν ασφάλεια,δεν είναι άξιος ούτε της ελευθερίας, αλλά ούτε και της ασφάλειας" - Αριστοτέλης




Αυτός που αγωνίζεται μπορεί να χάσει, όμως αυτός που δεν αγωνίζεται ήδη έχει χάσει.

Bertolt Brecht, 1898-1956, Γερμανός συγγραφέας

Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017

Έως ότου αποκατασταθεί πλήρως η λειτουργία της κεντρικής τράπεζας και του τραπεζικού συστήματος δεν έχουμε άλλη επιλογή από την αθέτηση και την στάση πληρωμών και την προάσπιση της ιδιωτικής περιουσίας έναντι αυτών που ετοιμάζονται να την υφαρπάξουν


ΑΘΗΝΑ 





Επειδή με ρωτάνε πάρα πολλοί φίλοι σχετικά με το εάν πρέπει να αποπληρώσουν τις οφειλές τους έναντι των τραπεζών και των φορολογικών τους υποχρεώσεων θα ήθελα να σας πω τούτο.. Είμαι ο τελευταίος πολίτης αυτής της χώρας που θα προέτρεπα στην άρνηση πληρωμών έναντι αυτών των οφειλών και υπό την προϋπόθεση πως λειτουργούσε άψογα το τραπεζικό σύστημα και η κεντρική τράπεζα μια και αυτή είναι αρμόδια για την λειτουργία και την κυκλοφορία του χρήματος..
Ομως την δεδομένη στιγμή και από το 2010 και εντεύθεν το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας δεν είναι τα δημοσιονομικά μέτρα ούτε η υπέρμετρη φορολογία αλλά η παραβίαση λειτουργίας της κεντρικής τράπεζας και η αναστολή δημιουργίας χρήματος όπως επιβάλλει το καταστατικό της.. Είναι εγκληματικό είναι παράνομο είναι επιβλαβές για την κοινωνία και για την οικονομία να απαιτούν σήμερα οι τράπεζες και το δημόσιο πληρωμές έναντι αυτών όταν μια κεντρική τράπεζα αφαιρεί χρήμα από την οικονομία μειώνεται συνεχώς το κυκλοφορούν δημιουργηθέν χρήμα και η ίδια δεν δημιουργεί χρήμα για την εξυπηρέτηση των τόκων. 
Δεν μπορεί ένα τραπεζικό σύστημα να χορηγεί δάνεια να απαιτεί τόκους και την ίδια ώρα μια κεντρική τράπεζα να μην δημιουργεί χρήμα για την εξυπηρέτηση αυτών και να προβαίνουν σε κατασχέσεις δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας. 
Έως ότου αποκατασταθεί πλήρως η λειτουργία της κεντρικής τράπεζας και του τραπεζικού συστήματος δεν έχουμε άλλη επιλογή από την αθέτηση και την στάση πληρωμών και την προάσπιση της ιδιωτικής περιουσίας έναντι αυτών που ετοιμάζονται να την υφαρπάξουν..

Σάββατο, 10 Ιουνίου 2017

Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας καλά κρατά !!! Πωλητήριο στο Castello Bibelli και σε άλλα 10 ακίνητα από ΤΑΙΠΕΔ


ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΊΔΑΣ "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

Σάββατο 10 Ιουνίου 2017

Πωλητήριο στο Castello Bibelli 

και σε άλλα 10 ακίνητα από ΤΑΙΠΕΔ


ΕΤΙΚΕΤΕΣ:


Την εκκίνηση της διαγωνιστικής διαδικασίας με αντικείμενο την αξιοποίηση τμήματος του ακινήτου Castello Bibelli στην Κέρκυρα ανακοίνωσε το ΤΑΙΠΕΔ. Παράλληλα, το Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων γνωστοποίησε ότι προχωρεί η δημοπρασία δέκα ακινήτων μέσω της πλατφόρμας e-publicrealestate.gr.
Σε ό,τι αφορά το Castello Bibelli, είναι η δεύτερη φορά που το ΤΑΙΠΕΔ επιχειρεί την αξιοποίησή του. Ειδικότερα, το ακίνητο, έκτασης 77 στρεμμάτων, που περιλαμβάνει το ιστορικό κτίσμα των αρχών του περασμένου αιώνα Castello Bibelli, θα αξιοποιηθεί τόσο για ανάπτυξη μονάδων τουριστικής αναψυχής (16 στρέμματα) όσο και για την ανάπτυξη παραθεριστικού χωριού (60 στρέμματα). Οι ενδιαφερόμενοι επενδυτές θα πρέπει να υποβάλουν προσφορές μέχρι 26 Οκτωβρίου 2017.
Από την άλλη πλευρά, τα ακίνητα που θα αξιοποιηθούν μέσω της πλατφόρμας e-publicrealestate.gr είναι: 
1. Περιφραγμένο βιομηχανικό οικόπεδο που βρίσκεται στο Δίμηνι Βόλου ν. Μαγνησίας (πώληση). 
2. Το σανατόριο «Μάνα» που βρίσκεται στην ορεινή Αρκαδία (50ετής μίσθωση). 
3. Τριώροφο κτίριο εντός της παλαιάς πόλης του Ναυπλίου (πώληση). 
4. Τριώροφο κτίριο στο κέντρο της Πάτρας (πώληση). 
5. Εξαώροφο κτίριο γραφείων στο κέντρο της Αθήνας, Ιπποκράτους 88 (πώληση). 
6. Ιδανικό μερίδιο 2/3 εξ αδιαιρέτου οροφοδιαμερίσματος στο κέντρο της Αθήνας (πώληση). 7. Πρώην Ειρηνοδικείο Κλειτορίας (πώληση). 
8. Πρώην Ειρηνοδικείο Ανδρίτσαινας (πώληση). 
9. Τρία γειτνιάζοντα οικόπεδα στη Σαμπάριζα Ερμιόνης του ν. Αργολίδας (πώληση). 
10. Ιδανικό μερίδιο 2/3 εξ αδιαιρέτου του ξενοδοχείου Ηνίοχος, που βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας (πώληση). 
Η προθεσμία υποβολής των δικαιολογητικών συμμετοχής στις δημοπρασίες των ακινήτων λήγει στις 31 Οκτωβρίου 2017.
Τέλος, το ΤΑΙΠΕΔ δημοσιοποίησε τον διαγωνισμό για την αλλαγή των όρων αξιοποίησης της Κασσιόπης στην Κέρκυρα. Η αλλαγή προβλέπει την πώληση ακινήτων (παραθεριστικών κατοικιών) και η διαδικασία που αποφασίστηκε είναι ο διεθνής διαγωνισμός για την εκχώρηση των εμπράγματων δικαιωμάτων, στον οποίο όμως έχει δικαίωμα πρώτης άρνησης ο υφιστάμενος προτιμητέος επενδυτής, η NCH Capital.
____________

Πέμπτη, 8 Ιουνίου 2017

Επιτέλους ποιος θα πει αλήθειες στον Ελληνικό λαό;;;


Panos Leliatsos
ΑΘΗΝΑ



 Κ αλούμαστε όλοι εμείς να διαχειριστούμε ένα δημόσιο και ιδιωτικό χρέος μέσα από τα ενοχικά σύνδρομα που δημιουργήσανε στην κοινωνία μέσα από τον κοινωνικό αυτοματισμό που στρέφει την μια κοινωνική ομάδα έναντι της άλλης μέσα από μια πολιτική αλητεία που πείσανε τον ελληνικό λαό ότι χρωστάει στους ξένους μέσα από μια πολιτική και δημοσιογραφική προπαγάνδα που λέει χρωστάς και πρέπει να πληρώσεις αλλά κανείς σε αυτή την χώρα δεν αναρωτήθηκε πως θα αποπληρωθούν τα δάνεια του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα και των τόκων αυτών όταν ένας κεντρικός τραπεζίτης παραβιάζει άρδην το καταστατικό του;; Πως θα αποπληρωθεί ένα δάνειο όταν μια κεντρική τράπεζα δεν δημιουργεί χρήμα και για την εξυπηρέτηση των τόκων;;;
Επιτέλους ποιος θα πει αλήθειες στον Ελληνικό λαό;;; Επιτέλους ποιος θα αποκαλύψει το βρώμικο παιχνίδι μιας τραπεζικής μαφίας και μιας πολιτικής και δημοσιογραφικής προπαγάνδας που έχει στριμώξει τον Ελληνικό λαό στη γωνία και ετοιμάζεται να του πάρει τα πάντα;

Παρασκευή, 2 Ιουνίου 2017

Ποιος Έλληνας υπουργός Οικονομικών αναγνώρισε το 1964 όλα τα προπολεμικά χρέη της Ελλάδας και «έδεσε» τη χώρα!


Καλημέρα σας! 
Καλό Σαββατοκύριακο... (Καλό τριήμερο... 
-Δ.Τζ. πρώτη ανάρτηση.)


Ποιος Έλληνας υπουργός Οικονομικών αναγνώρισε το 1964 όλα τα προπολεμικά χρέη της Ελλάδας και «έδεσε» τη χώρα!
Την Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 2013, με άρθρο του στο Periodista,* ο Δημήτρης Μπεκιάρης έκανε ένα «ταξίδι» στο έτος 1964, όταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ως υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου, όχι μόνο αναγνώρισε όλα τα προπολεμικά χρέη της Ελλάδας από το 1881, αλλά και με ποσά διπλάσια από την αξία τους.
Στις συμβάσεις διακανονισμού των χρεών της χώρας μας που υπέγραψε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ορίστηκε η αποπληρωμή για 42 με 45 χρόνια, δηλαδή μέχρι το 2009, μέχρι δηλαδή να προσφύγει η χώρα στον μηχανισμό στήριξης το 2010.
Διαβάστε:
Αν ο επίτιμος και η συν αυτώ νεοφιλελεύθερη κλίκα, αντιμετώπιζαν με ψυχραιμία και σοβαρή επιστημονική προσέγγιση το ζητούμενο του «ποιος ευθύνεται για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας», τότε θα εντόπιζαν πολλές από τις αιτίες της σημερινής οικονομικής κατάστασης στο μακρινό έτος 1964.
Εκείνη τη χρονιά ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήταν υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου.
Στο οικονομικό επιτελείο εκείνης της κυβέρνησης μπορεί να εντοπίσει κανείς τη ρίζα του κακού της σημερινής κατάστασης της ελληνικής οικονομίας, όταν ο τότε υπουργός Οικονομικών και μετέπειτα αποστάτης, χειρίστηκε τη ρύθμιση των προπολεμικών χρεών της χώρας. Πως;
Εκείνη την εποχή και ενώ πάγια θέση της Αριστεράς (από την εποχή του ΕΑΜ) ήταν η διαγραφή των προπολεμικών χρεών, η κυβέρνηση πιεζόμενη από τα βρετανικά και αμερικανικά συμφέροντα, τα οποία πρότειναν επαναδιαπραγμάτευση των χρεών με τέτοιο τρόπο ώστε να μετατραπεί η Ελλάδα από προτεκτοράτο σε κανονική αποικία, ενέδωσε τελικά στις αξιώσεις των «συμμάχων».
Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, από τη θέση, τότε, του υπουργού Οικονομικών υπέγραψε τέτοιες συμβάσεις διακανονισμού των χρεών της χώρας, ώστε ορίστηκε η αποπληρωμή για 42 με 45 χρόνια, δηλαδή μέχρι το 2009, μέχρι δηλαδή να προσφύγει η χώρα στον μηχανισμό στήριξης το 2010.
Και δεν πρέπει να ξεχνά κανείς ότι το 1994 ο ίδιος, από το βήμα της βουλής, είχε εκφράσει τους έντονους προβληματισμού του για το ενδεχόμενο να προσφύγει η χώρα ως ικέτιδα στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Σε κάθε περίπτωση, ο πρώην πρωθυπουργός και επίτιμος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, από τη θέση του υπουργού Οικονομικών το 1964 υποθήκευσε το μέλλον της χώρας μας, ένα μέλλον το οποίο είναι πια εφιαλτικό παρόν.
Πως το υποθήκευσε; Αναγνωρίζοντας, μέσω των συμβάσεων, ότι η Ελλάδα θα αποπλήρωνε τα δάνειά της από το 1881 με ποσά διπλάσια από την αξία τους.
Οπότε αν θέλει κανείς να αναζητήσει τις αιτίες για το τερατώδες χρέος, το οποίο καταπίνει ήδη την Ελλάδα, θα ανατρέξει στη θητεία του K. Μητσοτάκη την περίοδο που ήταν υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου, αλλά και στις εφημερίδες της εποχής.
Έγραφε στις 16 Ιουλίου 1964, η προσκείμενη στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη εφημερίδα «Ελευθερία» τα εξής:
«Η ονομαστική αξία των χορηγηθεισών νέων ομολόγων εις τους κομιστάς προπολεμικών εσωτερικών δανείων διαπλασιάζεται, ο τόκος αυξάνεται και θεσπίζεται λαχείον. Εν συγκρίσει προς την ρύθμισιν υπό της κυβερνήσεως της ΕΡΕ, δίνονται ήδη 160% επί πλέον».
Και κάτι ακόμα: Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήταν ο πρωθυπουργός της κυβέρνησης, η οποία μέσα σε τρία χρόνια κατάφερε και υπερδιπλασίασε το έλλειμμα.
~~~~~~~~
*Κάτι ξέχασε ο κύριος Μητσοτάκης

Στην παρουσίαση του βιβλίου του Κώστα Μητσοτάκη με τίτλο «Μπροστά από την εποχή της. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας 1990-1993», ο πρώην πρωθυπουργός και επίτιμος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, όπως επίσης η liberal «κλίκα» που έδωσε το παρόν έδειξαν να πάσχουν από μαζική αμνησία.
Ολόκληρη η εκδήλωση «στήθηκε» για να δικαιώσει τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη μέσω των «αν» και αστήρικτων υποθέσεων, δηλαδή με τρόπο αντιεπιστημονικό. Όμως, τα «αν» δεν δικαίωσαν κανέναν πολιτικό και ηγέτη, πολύ περισσότερο τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, ο ρόλος του οποίου στην ελληνική ιστορία είναι γνωστός και τα δεινά που προκάλεσε στον ελληνικό λαό δεν είναι δυνατόν να συμψηφιστούν με τα λάθη και τις παραλείψεις της μεταπολιτευτικής περιόδου. Ο κύριος Μητσοτάκης, ο οποίος σήμερα εκμεταλλεύεται το γεγονός ότι η κυβέρνησή του αποτέλεσε παρένθεση, τόσο στην ομιλία του κατά τη διάρκεια της παρουσίασης του βιβλίου του, όσο και εντός του συγγράμματός του επιρρίπτει ευθύνες σε όλες τις κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης εξαιρώντας τη δικιά του.
Όμως, η ελληνική ιστορία δεν ξεκινά, ούτε βέβαια τελειώνει με την μεταπολίτευση. Όπως επίσης δεν ξεκινά και δεν τελειώνει το 1981, όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου ήρθε στην εξουσία.
Αν ο επίτιμος και η συν αυτώ νεοφιλελεύθερη κλίκα, αντιμετώπιζαν με ψυχραιμία και σοβαρή επιστημονική προσέγγιση το ζητούμενο του «ποιος ευθύνεται για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας», τότε θα εντόπιζαν πολλές από τις αιτίες της σημερινής οικονομικής κατάστασης στο μακρινό έτος 1964.
Εκείνη τη χρονιά ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήταν υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου. Στο οικονομικό επιτελείο εκείνης της κυβέρνησης μπορεί να εντοπίσει κανείς τη ρίζα του κακού της σημερινής κατάστασης της ελληνικής οικονομίας, όταν ο τότε υπουργός Οικονομικών και μετέπειτα αποστάτης, χειρίστηκε τη ρύθμιση των προπολεμικών χρεών της χώρας. Πως;
Εκείνη την εποχή και ενώ πάγια θέση της Αριστεράς (Από την εποχή του ΕΑΜ) ήταν η διαγραφή των προπολεμικών χρεών, η κυβέρνηση πιεζόμενη από τα βρετανικά και αμερικανικά συμφέροντα, τα οποία πρότειναν επαναδιαπραγμάτευση των χρεών με τέτοιο τρόπο ώστε να μετατραπεί η Ελλάδα από προτεκτοράτο σε κανονική αποικία, ενέδωσε τελικά στις αξιώσεις των «συμμάχων». Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, από τη θέση, τότε, του υπουργού Οικονομικών υπέγραψε τέτοιες συμβάσεις διακανονισμού των χρεών της χώρας, ώστε ορίστηκε η αποπληρωμή για 42 με 45 χρόνια, δηλαδή μέχρι το 2009,μέχρι δηλαδή να προσφύγει η χώρα στον μηχανισμό στήριξης το 2010.
Και δεν πρέπει να ξεχνά κανείς ότι το 1994 ο ίδιος, από το βήμα της βουλής, είχε εκφράσει τους έντονους προβληματισμού του για το ενδεχόμενο να προσφύγει η χώρα ως ικέτιδα στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Σε κάθε περίπτωση, ο πρώην πρωθυπουργός και επίτιμος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, από τη θέση του υπουργού Οικονομικών το 1964 υποθήκευσε το μέλλον της χώρας μας, ένα μέλλον το οποίο είναι πια εφιαλτικό παρόν. Πως το υποθήκευσε; Αναγνωρίζοντας, μέσω των συμβάσεων, ότι η Ελλάδα θα αποπλήρωνε τα δάνειά της από το 1881 με ποσά διπλάσια από την αξία τους. Οπότε αν θέλει κανείς να αναζητήσει τις αιτίες για το τερατώδες χρέος, το οποίο καταπίνει ήδη την Ελλάδα, θα ανατρέξει στη θητεία του κυρίου Μητσοτάκη την περίοδο που ήταν υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου, αλλά και στις εφημερίδες της εποχής. Έγραφε στις 16 Ιουλίου 1964, η προσκείμενη στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη εφημερίδα «Ελευθερία» τα εξής: «Η ονομαστική αξία των χορηγηθεισών νέων ομολόγων εις τους κομιστάς προπολεμικών εσωτερικών δανείων διαπλασιάζεται, ο τόκος αυξάνεται και θεσπίζεται λαχείον. Εν συγκρίσει προς την ρύθμισιν υπό της κυβερνήσεως της ΕΡΕ, δίνονται ήδη 160% επί πλέον».
Και κάτι ακόμα: Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είναι ο πρωθυπουργός της κυβέρνησης, η οποία μέσα σε τρία χρόνια κατάφερε και υπερδιπλασίασε το έλλειμμα.

ΥΓ: Επειδή στην παρουσίαση του βιβλίου του κυρίου Μητσοτάκη ήταν παρούσα και η κυρία Μιράντα Ξαφά, γνωστή νεοφιλελεύθερη, οικονομική σύμβουλος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη όταν εκείνος ήταν πρωθυπουργός και γνωστή από την θητεία της στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (στον τομέα της παρακολούθησης των σταθεροποιητικών προγραμμάτων στη Λατινική Αμερική) και επειδή υποθέτει κανείς ότι η ίδια συμφωνεί πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα «έσωζε» τελικά την Ελλάδα, πρέπει να υπενθυμιστεί και τούτο: Το ΔΝΤ δεν ήρθε πρώτη φορά στην Ελλάδα το 2010, αλλά ήρθε επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη για να προσφέρει εμπειρογνωμοσύνη σε συνεργασία με το νεοφιλελεύθερο δίδυμο Αλογοσκούφη – Ξαφά (ο πρώτος βρισκόταν στο γραφείο του Στέφανου Μάνου και η δεύτερη στο γραφείο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη). Οι Αλογοσκούφης - Ξαφά και τα στελέχη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, προετοιμάζοντας το σφοδρό και «βίαιο» κύμα ιδιωτικοποιήσεων, είχαν εκτοπίσει όλα τα στελέχη της Δημόσιας Διοίκησης. Δεν πρέπει κανείς ακόμη να ξεχνά ένα ακόμη μοναδικό επίτευγμα της κυρίας Ξαφά: Είχε επιχειρήσει να απελευθερώσει την κίνηση κεφαλαίων σε χρόνο-ρεκόρ, χωρίς όμως να έχει πραγματοποιήσει καμία προετοιμασία και καμία προπαρασκευή.


Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΛΟΥΚΑ ΠΑΠΑΔΗΜΟΥ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ


ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΛΟΥΚΑ ΠΑΠΑΔΗΜΟΥ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Αν αντιπάθησα τον Λουκά Παπαδήμο, δεν είναι επειδή ήταν ο πρωθυπουργός του PSI. Κι αν δεν ήταν ο Παπαδήμος που πραξικοπηματικά αντικατέστησε τον Γιώργο Παπανδρέου μετά από την -ξεφτιλιστική για την Ελλάδα- Σύνοδο των Καννών μόλις αυτός μίλησε για δημοψήφισμα, κάποιος άλλος “Κουίσλιγκ” θα βρισκόταν για να κάνει το θεάρεστο έργο των Γερμανών και να βλάψει την πατρίδα του. Αντιπάθησα τον Λουκά Παπαδήμο επειδή ανέλαβε την Πρωθυπουργία για να υλοποιήσει ό,τι πριν από λίγες μέρες σε άρθρο του στους Financial Times (με ταυτόχρονη δημοσίευση στο ΒΗΜΑ) καταδίκαζε. Με την πράξη του αυτή έδειξε ότι δεν έχει ηθικούς φραγμούς (τσίπα) και ότι ήταν ικανός να κάνει τα πάντα, για να κάτσει στην -γλυκιά- καρέκλα του Πρωθυπουργού.
Αντιγράφω από τη σελίδα 202 του βιβλίου μου “Οι ζημιές μας, κέρδη τους – Η λεηλασία της Ελλάδας”:
“Ο Λουκάς Παπαδήμος, που ως Πρωθυπουργός χειρίστηκε την υπόθεση του PSI, σε άρθρο που δημοσίευσε στις εφημερίδες “Το ΒΗΜΑ” (Λουκάς Παπαδήμος, “Οι παγίδες που κρύβει το µεγάλο κούρεµα”, Το ΒΗΜΑ, 23/10/2011) και “Financial Times” (23 Οκτωβρίου 2011), λίγες μόλις μέρες πριν αναλάβει την Πρωθυπουργία, επεσήμανε τα δεινά που θα επέφερε στην οικονομία, τις τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία ένα “κούρεμα” των ομολόγων: “Σχεδόν το 30% ήταν σε ελληνικά χέρια, κυρίως στα χέρια τραπεζών, συνταξιοδοτικών ταµείων και ασφαλιστικών εταιρειών. Μια σηµαντική µείωση της ονοµαστικής αξίας του ελληνικού χρέους που κρατούν στα χέρια τους αυτά τα ιδρύµατα θα πρέπει να αντισταθµιστεί σε µεγάλο βαθµό από την οικονοµική στήριξη της κυβέρνησης. Επίσης, οι απώλειες για τα ελληνικά νοικοκυριά και για όσους, εκτός των οικονοµικών ιδρυµάτων, κατέχουν δηµόσιο χρέος θα πλήξουν την οικονομική δραστηριότητα και τα φορολογικά έσοδα”. 
Τέλος, επισημαίνοντας τα αρνητικά στοιχεία που θα είχε για το σύνολο της χώρας η “αναδιάρθρωση”, υποστήριξε ότι: “Οι αρνητικές συνέπειες για την Ελλάδα µιας “σκληρής”, µη εθελοντικής αναδιάρθρωσης του χρέους και µιας χρεοκοπίας (sovereign default) δεν περιορίζονται στο κόστος της επανακεφαλαιοποίησης των εγχώριων τραπεζών και της στήριξης των ασφαλιστικών ταµείων. Οι επιπτώσεις για την εµπιστοσύνη, για τη ρευστότητα του ελληνικού τραπεζικού συστήµατος και την πραγµατική οικονοµία θα είναι πιθανόν σηµαντικές, παρ’ ότι είναι δύσκολο να προβλεφθούν και να ποσοτικοποιηθούν”.
Και όμως, το άτομο αυτό, ανέλαβε ευχαρίστως το ρόλο του Πρωθυπουργού και υποστήριξε με ζέση, ακόμη πιο “σκληρά” σενάρια για το “κούρεμα” των ελληνικών ομολόγων, που τελικά προκάλεσε ανυπολόγιστες αρνητικές συνέπειες στη χώρα και στην κοινωνία. Μάλιστα, δε δίστασε να παρουσιάσει τα αποτελέσματα της αναδιάρθρωσης σαν μια κυβερνητική επιτυχία!”
Συνεχίζω (όχι από το βιβλίο): Παράλληλα, ο Λουκάς Παπαδήμος (επηρεαζόμενος βέβαια από τον Ευάγγελο Βενιζέλο), ευθύνεται για τρία ακόμη εγκλήματα: 
α) Την αλλαγή της υπαγωγής του χρέους από ελληνικό σε αγγλικό δίκαιο (Φεβρουάριος του 2012). Μέχρι τότε, η Βουλή των Ελλήνων είχε δικαίωμα να ψηφίσει τη μη πληρωμή των ομολόγων, ή την αλλαγή της ημερομηνίας λήξης τους. Μετά την υπαγωγή τους σε αγγλικό δίκαιο, κάτι τέτοιο δε μπορεί να γίνει, ενώ η μη πληρωμή τους μπορεί να επιφέρει ένα κύμα κατασχέσεων και άλλων αρνητικών μέτρων σε βάρος της χώρας μας. Η ενέργεια αυτή έδεσε χειροπόδαρα την Ελλάδα για πάντα, αφού η χώρα πλέον δε μπορεί ούτε καν να χρεοκοπήσει, ένα δικαίωμα που πάντα είχαν και έχουν όλες οι χώρες του κόσμου. Τις συνέπειες αυτής της πράξης πληρώνουμε σήμερα και θα πληρώνουμε για πολλές δεκαετίες ακόμη. 
β) Το κούρεμα των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων που τηρούνταν στην Τράπεζα της Ελλάδας (Μάρτιος 2012, με την προτροπή του Βενιζέλου και τη σύμπραξη του Προβόπουλου). Με την ενέργεια αυτή διέλυσε το ασφαλιστικό σύστημα της Ελλάδας, αφού μέσα σε μία νύχτα έκαναν φτερά 17 δισ ευρώ. Η έλλειψη των χρημάτων αυτών οδήγησε σε σφαγή των συντάξεων στα χρόνια που ακολούθησαν.
γ) Την εξαίρεση από το PSI του 2012 (το κούρεμα των ομολόγων) των 75 δισ. ευρώ που είχε αγοράσει από τις γαλλογερμανικές τράπεζες η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, σε τιμές γύρω στο 65% της αξίας τους. Τα ομόλογα αυτά σήμερα τα εξοφλούμε στο 100% της αξίας τους, αλλά εξακολουθούμε να πληρώνουμε τους τόκους με το επιτόκιο που φέρουν (μεταξύ του 6,2% και του 6,5%). Μιλάμε για απώλειες δεκάδων δισεκατομμυρίων. Παράλληλα, τα ομόλογα αυτά χρησιμοποιήθηκαν και χρησιμοποιούνται από τους δανειστές ως μέσο εκβιασμού για την εμπλοκή τους στα πολιτικά πράγματα της χώρας. Με ένα τέτοιο ομόλογο ύψους 6 περίπου δισ. Εκβίασαν τον Τσίπρα τον Ιούλιο του 2015 για να υποκύψει και να υπογράψει το 3ο μνημόνιο. Με ένα ακόμη ομόλογο (νομίζω γύρω στα 6 δισ. και πάλι) το οποίο λήγει στις 20 Ιουλίου μας εκβιάζουν όλο αυτό το διάστημα και μας ξεφτιλίζουν και τελικά επέβαλαν το 4ο μνημόνιο και ποιός ξέρει τί άλλο.
Και η ελληνική Πολιτεία; Αντί να τον κλείσει φυλακή (μαζί με όλους όσοι έφεραν τη χώρα σ' αυτό το χάλι) του έδωσε -και μάλιστα επί ...αριστερής κυβέρνησης- τη θέση του Προέδρου της Ακαδημίας Αθηνών. Πείτε μου τί έχει αλλάξει στη χώρα μας, δύο αιώνες τώρα; Τί έχει αλλάξει στην εκμετάλλευση αυτής της χώρας και αυτού του λαού από τους εκάστοτε δανειστές; Τί έχει μειωθεί από τις ωμές επεμβάσεις των ξένων στα εσωτερικά μας; Και πολύ φοβούμαι πώς, έτσι χειροπόδαραν που μας έχουν δεμένους, δε ξέρω αν ποτέ θα καταφέρουμε να αλλάξουμε κάτι.

Τετάρτη, 3 Μαΐου 2017

Σε μια από τις πολυτελείς σουίτες του ξενοδοχείου, κυβέρνηση και δανειστές είχαν ρίξει στην πυρά τα απομεινάρια των συντάξεων και των λαϊκών εισοδημάτων. Αυτή η τελετή ονομάστηκε «τεχνική συμφωνία» ή 4ο μνημόνιο



Έως πότε θα δείχνουμε ανεκτικότητα σε μια αντιλαϊκή πολιτική που ισοπεδώνει τα κεκτημένα -που με λαϊκούς και εργατικούς αγώνες- είχαν κατακτηθεί.
«Λευκός καπνός»…μαύρα μαντάτα!..//
Η συμφωνία κυβέρνησης- δανειστών και αυτά που έρχονται...


Λευκός καπνός βγήκε χθες τα ξημερώματα από το Χίλτον. Η απορία των λίγων περαστικών εκείνη την ώρα από το σημείο, λύθηκε από τον υπουργό Οικονομίας Ευκλείδη Τσακαλώτο. Σε μια από τις πολυτελείς σουίτες του ξενοδοχείου, κυβέρνηση και δανειστές είχαν ρίξει στην πυρά τα απομεινάρια των συντάξεων και των λαϊκών εισοδημάτων. Αυτή η τελετή ονομάστηκε «τεχνική συμφωνία», και για να συννενοούμαστε, πρόκειται για το 4ο μνημόνιο. Όσο για τα ανάμεικτα συναισθήματα, στεναχώριας, ανακούφισης και χαράς του κ. Τσακαλώτου (και της κυβέρνησης), μοιάζουν με τα δάκρυα που, σύμφωνα με μια εκδοχή, χύνει ο κροκόδειλος λίγο πριν κατασπαράξει το θύμα του…
Αν και μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν έχει δημοσιοποιηθεί το επίσημο κείμενο, από τις πληροφορίες που διέρρευσαν τις προηγούμενες μέρες, η συμφωνία περιλαμβάνει:
-- Διπλό «ψαλίδι» σε κύριες αλλά και επικουρικές συντάξεις. Το μέτρο θα τεθεί σε εφαρμογή από την 1/1/2019 προκειμένου να εξοικονομηθεί δαπάνη 1,8 δισ. Ευρώ. Οι μειώσεις θα κυμανθούν περίπου στο 9% (η μέγιστη περικοπή θα είναι 18%) . Η τελική συμφωνία περιλαμβάνει περικοπές και στις επικουρικές συντάξεις επειδή μόνο από την περικοπή των κύριων δεν «έβγαινε» ο λογαριασμός για εξοικονόμηση πόρων ύψους 1,8 δισ. ευρώ.
-- Μείωση του αφορολόγητου από 8.636 ευρώ στα 5.681 ευρώ. Το μέτρο θα εφαρμοστεί από 1.1.2020, ή από το 2019 αν δεν πιαστούν οι στόχοι. Η μέιωση του αφορολόγητου θα προκαλέσει πρόσθετη επιβάρυνση από 650 ευρώ. Είναι ενδεικτικό ότι φόρο, λόγω της μείωσης του αφορολόγητου, θα πληρώσουν ακόμη και χαμηλοσυνταξιούχοι των 500 ευρώ.
///// Στη Βουλή
Μετά την υπογραφή της συμφωνίας, ακολουθεί, κατ΄ επιταγή Eurogroup της 7ης Απριλίου, η νομοθέτηση από τη Βουλή όλων των συμφωνηθέντων. Στα μέτρα που πρέπει να νομοθετηθούν, όπως ορίζει η απόφαση του Eurogroup, εκτός των περικοπών στις συντάξεις και τη μείωση του αφορολόγητου, περιλαμβάνονται:
-- Νέα περικοπή των κοινωνικών επιδομάτων, το 2018. Πρόκειται για περικοπές ύψους 447 εκατομμυρίων ευρώ που αφορούν σε επιδόματα ανεργίας, τέκνων, φτώχειας, φυσικών καταστροφών, στήριξης οικογενειών. Πρόκειται ακόμη να μειωθεί το επίδομα θέρμανσης κατά 58 εκατ. ευρώ και να καταργηθεί η έκπτωση φόρου για ιατρικές δαπάνες με σοβαρή φορολογική επιβάρυνση που ξεπερνά τα 120 εκατ. ευρώ.
-- Διατήρηση όλων των νομοθετικών προβλέψεων των μνημονίων για τα εργασιακά θέματα τουλάχιστον μέχρι το 2018, που σημαίνει κυριαρχία των ατομικών και επιχειρησιακών συμβάσεων, με απαγόρευση της επεκτασιμότητας των κλαδικών συμβάσεων εργασίας.
-- Διευκόλυνση των μαζικών απολύσεων, με την κατάργηση της υποχρεωτικής υπουργικής απόφασης για την έγκριση τους.
-- Νέα μείωση του αριθμού των εργαζομένων με σύμβαση ορισμένου χρόνου για να φτάσει από 49.448 το 2016 σε 49.104 το 2017 και σε 48.420 το 2019.
-- Πώληση του 40% των λιγνιτικών μονάδων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της ΔΕΗ και του 17% της εταιρείας μέσω του ΤΑΙΠΕΔ.
-- Κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας στις τουριστικές περιοχές, οι οποίες θα αυξηθούν (με την ένταξη και της Αττικής).
-- Δυνατότητα πώλησης μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων και εκτός φαρμακείων.
///// Το άλλο, με τα «αντίμετρα» το ξέρετε;
Η κυβέρνηση για να χρυσώσει το χάπι των νέων εξοντωντικών μέτρων του 4ου μνημονίου επικαλείται τα λεγόμενα «αντίμετρα», δηλαδή μέτρα που εξισορροπούν δήθεν τις συνέπειες των πρώτων και θα εφαρμοστούν από το 2019, εφόσον έχει ξεπεραστεί κατά 0,2% ο στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα. Δηλαδή με στόχο 3,5% του ΑΕΠ να επιτευχθεί 3,7% του ΑΕΠ..
Στα «αντίμετρα» περιλαμβάνονται:
-- Σημαντικές φοροελαφρύνσεις στις επιχειρήσεις καθώς ο φορολογικός συντελεστής από 29% θα πέσει στο 26% το 2019. Το κενό στα φορολογικά έσοδα θα κληθεί να πληρώσει ο λαός. Επιπλέον στις επιχειρήσεις θα μοιραστούν φτηνά και επιδοτούμενα χέρια εργασίας με προγράμματα «ενεργητικών πολιτικών» ύψους έως και 260 εκατ. ευρώ.
-- Μείωση του χαμηλού φορολογικού συντελεστή φυσικών προσώπων από το 22% στο 20%, που ωστόσο δεν έχει πρακτική αξία αφού θα έχει μειωθεί δραστικά το αφορολόγητο όριο. Π.χ. ο μισθωτός που είχε ετήσιο εισόδημα 8.600 ευρώ και δεν πλήρωνε φόρο αφού τόσο είναι και το αφορολόγητο, με τη μείωση του ορίου στα 5.600 θα πληρώσει φόρο για 3.000 ευρώ δηλαδή 600 ευρώ φόρο με συντελεστή 20%!
-- Επανασχεδιασμό του χαρατσιού του ΕΝΦΙΑ, που ωστόσο θα πρέπει να αποφέρει στα δημόσια ταμεία τουλάχιστον 2,4 δισ. ευρώ από 2,6 δισ. ευρώ που προβλέπει ο κρατικός προϋπολογισμός του 2017.
-- Στα αντίμετρα η κυβέρνηση εντάσσει τα κοινωνικά επιδόματα που αφού μειώσει τους δικαιούχους θα τα αυξήσει κάπως και εφόσον δεν έχουν ενσωματωθεί στο Κοινωνικό Επίδομα Αλληλεγγύης. Επίσης προβλέπονται σχολικά γεύματα και μείωση της συμμετοχής στα φάρμακα.
Η κυβέρνηση ωστόσο αποσιωπά το γεγονός ότι σύμφωνα με την απόφαση του Eurogroup της 7ης Απριλίου, υπέρτατος κριτής για την εφαρμογή η μη των αντιμέτρων θα είναι το ΔΝΤ, με βάση τις προβλέψεις που θα διαμορφώσει το καλοκαίρι του 2018 για τις δημοσιονομικές επιδόσεις της Ελλάδας το 2019. Με βάση τις προβλέψεις αυτές, θα αποφασίσει, εξάλλου, το ΔΝΤ και κατά πόσον θα χρειαστεί να έρθει ένα χρόνο νωρίτερα, το 2019, η μείωση του αφορολογήτου, εφόσον δεν επιτυγχάνεται ο στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ μόνο με την περικοπή των συντάξεων.

______
(Από τον Ημεροδρόμο)
http://www.imerodromos.gr/lefkos-kapnos-mavra-mantata/

Κυριακή, 30 Απριλίου 2017

Η ντροπή δεν έχει ηλικία... Η αντίληψη της αρπαχτής βαφτίζεται ανάπτυξη!

   ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ    

Του Ξενοφώντα  Ερμείδη (*)

Κουραστικό γίνεται να επαναλαμβάνει κάποιος την ανυπαρξία της αγοράς γενικά όσον αφορά τόσο την αγοραστική δύναμη του καταναλωτή, όσον και τον μηδενισμό της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Η αποκαλούμενη αγορά κινείται πια με τους...μισθούς του δημοσίου οι οποίοι μετατράπηκαν σε πλαστικό χρήμα και δανεικά. 

Ουσιαστικά θα έπρεπε να εξαφανιστούν από προσώπου γης οι εκπρόσωποι αυτής της απάνθρωπης πολιτικής αλλά όχι μόνο δεν εξαφανίζονται αλλά δεν έχουν και ίχνος ντροπής. Ένας εκ των υποχείριων της ΕΕ στην Ελλάδα ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Δραγασάκης δεν σταματά να κοροϊδεύει αλλά υπόσχεται λαγούς με πετραχήλια στην κατεστραμμένη οικονομία. 
Δεν σέβεται τουλάχιστον την ηλικία του όταν βομβαρδίζει με αρλούμπες όπως, «αναπτυξιακό σοκ», «σοκ τόνωσης της απασχόλησης και μείωσης της ανεργίας», «ολοκληρωμένη στρατηγική για τη νέα γενιά» και άλλα φληναφήματα. Όλα αυτά στην κατάπτυστη σύναξη που έγινε στους Δελφούς για τους νέους επιχειρηματίες όπου με στόμφο εκτός των ανωτέρω διαβεβαίωσε πως: «για την οριστική έξοδο από την κρίση χρειαζόμαστε και γι' αυτό σχεδιάζουμε νέα αναπτυξιακή στρατηγική, νέο παραγωγικό υπόδειγμα». 
Τα πάντα βέβαια έχουν την εξήγησή, γιατί ο Δραγασάκης εκτός των άλλων έταξε και δάνεια. Ναι δάνεια από 50000€ έως 20000€ που θα χορηγήσει το Ταμείο Συμμετοχών. Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Σημίτης μπορούμε να αναφωνήσουμε εδώ διότι και εκείνος μετέτρεψε τις νοικοκυρές σε «επιχειρηματίες» χωρίς να τον ενδιαφέρει η αποπληρωμή των δανείων αλλά και η αντιμετώπιση των μίνιμουμ υποχρεώσεων μιας επιχείρησης, όπως τα λειτουργικά έξοδα. 

Αρκεί να ρίξει μια ματιά κάποιος στον σχεδιασμό αυτής της κοροϊδίας και θα καταλάβει αμέσως πως πρόκειται για χρήμα που θα ανακυκλωθεί στους ημέτερους. Κυρίαρχο παντού το ΕΣΠΑ. 
1. Το αναπτυξιακό πακέτο, που θα περιλαμβάνει μία ευρεία γκάμα θεμάτων από την ταχύτερη προσέλκυση επενδύσεων μέχρι και την αξιοποίηση των πόρων του ΕΣΠΑ. Κεντρικό θέμα είναι ο αναπτυξιακός νόμος, ενώ στο επίκεντρο της συζήτησης βρίσκονται τα μέτρα για την περαιτέρω διευκόλυνση της αξιολόγησης και των ελέγχων ώστε να γίνονται πιο γρήγορα οι επενδύσεις. 
Η «ατζέντα» των συζητήσεων περιλαμβάνει τους δημοσιονομικούς και αναπτυξιακούς στόχους, που σχετίζονται με το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων και το ΕΣΠΑ. Στο πλαίσιο αυτό θα γίνει αποτίμηση για το 2016 αλλά και σχεδιασμός για την τρέχουσα χρονιά, με στόχο να υπάρχει όσο το δυνατόν καλύτερη κατανομή και απορρόφηση. 
Προβλέπονται δάνεια από το Ταμείο Συμμετοχών ύψους 5.000 έως 20.000 ευρώ για την ανάπτυξη μικρών επιχειρήσεων, επιτάχυνση της διαδικασίας δανειοδότησης μέσω του Ταμείου Εγγυήσεων αλλά και σύμπραξη δημοσίου και ιδιωτικού τομέα με στόχο την υλοποίηση επενδυτικών σχεδίων ύψους ενός δισεκατομμυρίου ευρώ. 
2. Η «κυκλική οικονομία». Στόχος είναι μια σειρά προϊόντων να σχεδιάζονται με τέτοιο τρόπο, ώστε να παρατείνεται η ζωή τους μέσω μιας διαδικασίας συνεχούς «μετάλλαξης». 
Ουσιαστικά σημαίνει πως θα δημιουργηθεί μία δευτερογενής αγορά πρώτων υλών. Πρόκειται για ένα «μοντέλο» ιδιαίτερα διαδεδομένο στο εξωτερικό, που τώρα επιχειρείται να επεκταθεί και στη χώρα. Εδώ μπορεί να αναφερθεί ένα πολύ απλό παράδειγμα. Ένα προϊόν (π.χ. ένα αυτοκίνητο ή ένα ψυγείο) σχεδιάζεται με τέτοιο τρόπο, ώστε να ανακυκλώνεται κομμάτι, κομμάτι και το κάθε είδος να αξιοποιείται στη συνέχεια. Έτσι θα υπάρχει πρακτικά δεύτερη και τρίτη φάση συνεχούς ανακύκλωσης. 
3. Η ανάπτυξη της ποντοπόρου ναυτιλίας. Για το θέμα υπάρχουν εισηγήσεις από το υπουργείο Ναυτιλίας, ενώ θα υπάρξει διάλογος με φορείς πλοιοκτητών και σωματείων των εργαζομένων. Στόχος είναι να υπάρξει ένα ολοκληρωμένο πακέτο δράσεων για τη στήριξη ενός από τους πλέον δυναμικούς τομείς της οικονομίας. 
4. Η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της χώρας. Το θέμα θα εξεταστεί στις αρχές Μαΐου και υπάρχει προεργασία στο υπουργείο Ενεργείας και Περιβάλλοντος. Στόχος είναι να αξιοποιηθούν οι δυνατότητες που υπάρχουν για την καλύτερη αξιοποίηση αλλά με έναν τρόπο που να σέβεται το περιβάλλον. 
Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος οικονομολόγος του ύψους ενός Δραγασάκη και να έχει εντρυφήσει σε μακρομικροοικονομικά για να καταλάβει πως όλα αυτά είναι κομμένα και ραμμένα για αρπαχτές, αλλά και πως με τέτοιες τακτικές δεν υπάρχει πραγματική οικονομία.

__________________