Ανατροπή του καπιταλισμού και όχι διαχείριση

..........................Εγερτήριο κατά του μνημονίου... και της νεοφιλελεύθερης βαρβαρότητας…
"Άνθρωπος που θυσιάζει την ελευθερία του για να του παρέχουν ασφάλεια,δεν είναι άξιος ούτε της ελευθερίας, αλλά ούτε και της ασφάλειας" - Αριστοτέλης

Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2017

Πάλι επί τάπητος το Grexit με γερμανικές προδιαγραφές

Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη

Δυστυχώς, οι φόβοι μου για GREXIT με προδιαγραφές Wolfgang Schaeuble επαληθεύονται, αφού οι πολυάριθμες σχετικές προειδοποιήσεις μου δεν εισακούστηκαν από τις κυβερνήσεις των τελευταίων ετών, που αφού εξαθλίωσαν τη χώρα, την οδηγούν στο βάραθρο. Και εξακολουθούν να ισχυρίζονται ότι οι “δραχμιστές” είναι οι προδότες, και όχι οι ίδιοι, που ΕΝ ΓΝΩΣΕΙ τους και ΕΝ ΨΥΧΡΩ, αποκοιμίζουν το λαό με ιστορίες αγρίων, ότι δήθεν “έρχεται η ανάπτυξη”, ότι δήθεν “βγαίνουμε στις αγορές”, και από την πλευρά της εκάστοτε αντιπολίτευσης ότι δήθεν “κατέχει τις μαγικές συνταγές ανόρθωσης της χώρας”.
Δεν χρειάζεται η επίκληση “συνομοσιών” που δεν αρέσουν στους “αντιλαϊκιστές” κυβερνήτες μας (παρότι είναι οι ίδιοι ΛΑΙΚΙΣΤΕΣ, και μάλιστα πολύ πιο επικίνδυνοι από αυτούς που οι ίδιοι κατηγορούν) για να διαπιστώσει κανείς ότι τα μνημόνια που υπέγραψαν ΟΛΕΣ οι ελληνικές κυβερνήσεις (με κλειστά μάτια; χωρίς να έχουν μελετήσει το περιεχόμενό τους; με το πιστόλι στον κρόταφο; με φούμαρα ότι “αυτοί θα καταφέρουν το ακατόρθωτο”΄;;;) περιελάμβαναν μέτρα, που βαφτίστηκαν ως δήθεν “αναγκαίες μεταρρυθμίσεις”, αλλά που στην πραγματικότητα (ακόμη και για μη οικονομολόγους), επρόκειτο (στο συντριπτικό τους ποσοστό) για μέτρα ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΑ από αυτά που είχε ανάγκη η ελληνική οικονομία. 
Για μέτρα που ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ ήταν 1000/00 βέβαιο ότι θα την καταστρέψουν. Για μέτρα, που ικανοποιούσαν τους πιο φανατικούς νεοφιλελεύθερους, που έψαχναν την επιτυχία που ουδέποτε είχαν στο “πειραματόζωο Ελλάδα”. Ετσι, και μετά, και αφού ο πρ. επικεφαλής οικονομολόγος του ΔΝΤ Olivier Blanchard είχε τη στοιχειώδη εντιμότητα να παραδεχθεί δημόσια ότι……το ελληνικό πρόγραμμα ήταν τραγικά λανθασμένο, οι δανειστές μας, με τη συναίνεση και των δικών μας κυβερνητών……ΣΙΩΠΗΣΑΝ και ΡΙΧΤΗΚΑΝ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ για να συνεχίσουν ΕΝ ΠΛΗΡΕΙ ΓΝΩΣΕΙ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΤΑ την εφαρμογή ενός καταστρεπτικού, για τη χώρα, και παντελώς αδιέξοδου προγράμματος, με εντελώς εσφαλμένες δήθεν μεταρρυθμίσεις, περιορίζοντας την παρουσία τους στις περιοδικές “ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΙΣ”. 
Με παρωπίδες καλά προσαρμοσμένες στο πρόσωπο, για να μη βλέπουν πέρα από τον ορίζοντα του τέλους των εκάστοτε “διαπραγματεύσεων” (που ουδέποτε ήταν ή είναι τέτοιες, αφού το τέλος είναι εκ των προτέρων γνωστό: πανικόβλητη υποχώρηση στις ολοένα πιο εγκληματικές, για τη χώρα, αξιώσεις των δανειστών, και καταπάτηση όλων ανεξαιρέτως των αρχικών, των υπερήφανων, των παφλατάδικων ΚΟΚΚΙΝΩΝ ΓΡΑΜΜΩΝ).
Το ελληνικό δράμα δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικό, από τη στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ εγκατέλειψε τις αρχικές του θέσεις περί ΡΗΞΗΣ-ΣΚΙΣΙΜΑΤΟΣ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ κτλ., κτλ., κατηγορώντας αμέσως στη συνέχεια ΩΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ, όλους εκείνους που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ επειδή ήταν αντίθετοι στη χωρίς ημερομηνία λήξης ΚΟΛΑΣΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ. Όλους εκείνους που ήθελαν τους Έλληνες “να σταθούν στα πόδια τους”, να υποκαταστήσουν τους Γερμανούς στη λήψη αποφάσεων για την πατρίδα τους, να πάρουν τις τύχες της Ελλάδας στα χέρια τους, και να αντιμετωπίσουν τις όποιες δυσκολίες (που φυσικά θα υπάρξουν) με γνώμονα το ελληνικό και όχι το ευρωπαϊκό (ή το γερμανικό) συμφέρον). Γιατί, αυτά δεν συμπίπτουν (καιρός να το καταλάβουμε), γιατί είναι αντιμαχόμενα συμφέροντα.
Ήδη, πηγαίνουμε για “πτώχευση” και GREXIT. Που δεν θα ήταν κακό, αλλά αντιθέτως θα μπορούσε να είναι η ΛΥΣΗ, αν αυτά γινόταν με ελληνική πρωτοβουλία και με βάση ένα σοβαρό πρόγραμμα, το οποίο, ΣΤΟ ΜΕΤΡΟ ΠΑΝΤΟΤΕ ΤΟΥ ΔΥΝΑΤΟΥ, θα προσπαθούσε να μετριάσει τις αρνητικές συνέπειες του πρώτου καιρού (12-18 μήνες) και να ενθαρρύνει τις θετικές συνέπειες του εγχειρήματος.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, οι συζητήσεις που κατακλύζουν τηλεόραση και ραδιόφωνο, αλλά και το μεγαλύτερο μέρος του Τύπου, για το θέμα της επιστροφής στο εθνικό μας νόμισμα, κινούνται σε επίπεδα απαράδεκτης άγνοιας (ηθελημένης ή μη;), ασύγγνωστης επιπολαιότητας, θλιβερής μιζέριας, και αντεθνικής συμπεριφοράς. Πολυάριθμοι κράχτες, που με βάση τουλάχιστον τα όσα (με στόμφο και απόλυτη βεβαιότητα) υποστηρίζουν, δείχνουν να αγνοούν ακόμη και τις γνώσεις πρωτοετών φοιτητών των οικονομικών, πανικοβάλλουν τους απλούς πολίτες για το GREXIT, με επιχειρήματα που, κανονικά, θα έπρεπε να προκαλούν γέλια, που αντικατοπτρίζουν τις επιθυμίες των δανειστών, αλλά και τους μεγαλύτερους φόβους τους (για ένα ελληνικών προδιαγραφών GREXIT), καταλήγουν στο ανιστόρητο συμπέρασμα “τι ευρώ, τι δραχμή”!!!!, συμπυκνώνουν το όλο ελληνικό πρόβλημα και τη λύση του στο ότι με τη δραχμή “θα….πλουτίσουν οι έχοντες χρήματα στο εξωτερικό”, ενισχύουν εγκληματικά την απαισιοδοξία του μέσου πολίτη, διαβεβαιώνοντάς τον ότι δήθεν θα “πεθάνουμε από την πείνα”, επειδή, δήθεν “η Ελλάδα δεν παράγει ΤΙΠΟΤΕ”, και επειδή, δήθεν “εμείς , δεν είμαστε για ΤΙΠΟΤΕ ΙΚΑΝΟΙ”…..και αρνούνται να ανοίξουν τα μάτια τους και να δουν πόσο, μα πόσο βαθιά είναι η άβυσσος που μας οδηγεί, ολοένα πιο κοντά της, το τέλος κάθε οικτρής νέας “διαπραγμάτευσης”, “αξιολόγησης”, “τετελεσμένων”, το ίδιο είναι όπως και να το πούμε. Σε δουλειά να βρισκόμαστε, ευκαιρίες να έχουμε για να πηγαίνουμε και να ευχόμαστε στις Βρυξέλλες και αλλού, να βγαίνουμε στα κανάλια, με ύφος υπεροπτικό και να δηλώνουμε ότι “δεν συζητούμε μείωση συντάξεων”, ενώ την έχουμε υπογράψει, “ούτε σκέψη για μαζικές απολύσεις”, ενώ αποτελούν ήδη ελληνική πραγματικότητα, και πλήθος άλλων ΔΕΝ, που έχουν γίνει, ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ!!!!!

Οι κυβερνήτες, η αντιπολίτευση και οι κομπάρσοι τους, “τα ξέρουν ΟΛΑ”. Και ενδεχομένως να τα γνωρίζουν, αλλά οπωσδήποτε αυτά που επιλέγουν να εξαγγέλλουν προς τα έξω ανήκουν στο χώρο της πλήρους, όσο και επικίνδυνης άγνοιας (ηθελημένης ή μη;;;;). Και με τις συνθήκες αυτές, είναι βέβαιο, πως αν αύριο γινόταν δημοψήφισμα με το ερώτημα “ΕΥΡΩ Ή ΔΡΑΧΜΗ”, το αποτέλεσμα θα ήταν συντριπτικό υπέρ του ΕΥΡΩ”……για να μην “πεινάσουμε”, να μην “πεθάνουμε από το κρύο και την έλλειψη φαρμάκων”, να μην “κάνουμε πλούσιους όσους έχουν χρήματα έξω”, “να μην “χάσουμε την ιδιότητα του Ευρωπαίου, χωρίς το ΕΥΡΩ”, να μη “γίνουμε οπισθοδρομικοί Βαλκάνιοι (αν, και αρκετοί από τους γείτονες μας έχουν ήδη ξεπεράσει)”, “να μη μείνουμε χωρίς ευρωπαϊκή ομπρέλα για τα εθνικά μας θέματα (λες και έχουμε έστω και την ελάχιστη στήριξη των εταίρων μας, όσο οι Τούρκοι κάνουν τον περίπατό τους στις αυλές των σπιτιών των νησιών μας” κ.ο.κ., κ.ο.κ. (τα επιχειρήματα χωρίς βάση είναι αναρίθμητα).
Δεν θα επικαλεστώ σοβαρά επιχειρήματα υπέρ της επανόδου στο εθνικό νόμισμα, που γράφτηκαν στο διάστημα αυτών των κρίσιμων χρόνων από μένα ή και από πλήθος σοβαρών οικονομολόγων (φυσικά, μακροοικονομολόγων και όχι τραπεζιτών), Ελλήνων και ξένων, αφού δεν υπάρχει περίπτωση να εισακουστούν από αυτούς που τα ξέρουν καλύτερα και έχουν πρόσβαση στα ΜΜΕ. Θα επικαλεστώ, μόνο, ένα βιβλίο που βρήκα εξαιρετικό, για την απλότητα, τη σαφήνεια, την ορθή σκέψη, τη σοβαρή ανάλυση και τις λύσεις που προτείνει με συνεχείς αναφορές στο ελληνικό δράμα: το τελευταίο βιβλίο του νομπελίστα Joseph Stiglitz, για το καταστρεπτικό ευρώ. 
Αυτός, μάλλον γνωρίζει καλύτερα από τα “παπαγαλάκια” των ΜΜΕ, και δυστυχώς όχι μόνο, το πού πάμε με τα μνημόνια, και πόσο η δραχμή εμφανίζεται ως η μοναδική μας ΛΥΣΗ.

Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2017

ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΝΑ ΤΟ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ


ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΝΑ ΤΟ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ

"Το δημόσιο χρέος εξυπηρετούσε, πάντοτε, την αριστοκρατία του πλούτου. Τα δάνεια προς το κράτος, ιδίως των ανεπτυγμένων χωρών, ανεξάρτητα αν ήταν δικτατορικές ή δημοκρατικές, ήταν ο προνομιακός χώρος επένδυσης του χρηματικού κεφαλαίου. Ήταν ένας χώρος όπου το η τοποθέτηση κεφαλαίων απέφερε σίγουρο εισόδημα μέσω των τόκων χωρίς να υπάρχει επενδυτικό ρίσκο.
 Το κράτος δανείζεται από ιδιώτες, διαχειρίζεται με δική του ευθύνη τα κεφάλαιά τους και τους αποδίδει τον τόκο, που αποτελείται από μέρος της παραγόμενης υπεραξίας και από την φορολογία των μαζών. Έτσι, ο ιδιώτης απολαμβάνει το σίγουρο εισόδημά του χωρίς να κοπιάσει, χωρίς να εκτεθεί σε κανένα επιχειρηματικό ρίσκο και σε βάρος της κοινωνίας."
ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΜΠΙΧΤΑΣ

Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

ΝΑ ΓΙΑΤΙ πήρε τα αεροδρόμια η Fraport: Ρεκόρ επιβατικής κίνησης το 2016 -Πρωταθλητες Ηράκλειο, Χανιά...

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ



Όταν παραδίδεις τον πλούτο της χώρας σου δύο τινά συμβαίνουν. Ή είσαι παντελώς ηλίθιος ή είσαι ολοκληρωτικά προδότης!.. Τρίτη εκδοχή δεν υπάρχει... Το ότι ένας ολόκληρος λαός δεν έβαλε και δεν βάζει φρένο σε μια δράκα προδοτών, αυτό θα προβληματίζει τις επόμενες γενιές και θα δυσκολεύονται πολύ να το ερμηνεύσουν... 
-Δ.Τζ.

Ρεκόρ επιβατικής κίνησης σημείωσαν τα αεροδρόμια της χώρας μας την χρονιά που πέρασε, με τους επιβάτες που διακινήθηκαν το δωδεκάμηνο του 2016 να αγγίζουν τα 53,6 εκατομμύρια καταγράφοντας αύξηση 9,9% σε σχέση με το 2015.
Από τα στατιστικά στοιχεία της ΥΠΑ για την κίνηση των αεροδρομίων προκύπτει πως ο συνολικός αριθμός των διακινηθέντων επιβατών το δωδεκάμηνο του 2016 έφθασε τους 53.637.249 παρουσιάζοντας αύξηση 9,9% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2015 κατά το οποίο είχαν διακινηθεί 48.811.600 επιβάτες.
Σε ό,τι αφορά τον αριθμό των πτήσεων στα ελληνικά αεροδρόμια ανήλθε στις 461.161 (από τις οποίες 189.710 εσωτερικού και 271.451 εξωτερικού) παρουσιάζοντας αύξηση 3,8% (+1,2% στις πτήσεις εσωτερικού και + 5,7% στις πτήσεις εξωτερικού), σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2015 οπότε είχαν πραγματοποιηθεί 444.249 πτήσεις.
Για το μήνα Δεκέμβριο, σύμφωνα με την ΥΠΑ, σημειώθηκε αύξηση 14,6% στη συνολική επιβατική κίνηση (εσωτερικού-εξωτερικού).
Ειδικότερα, στα ελληνικά αεροδρόμια διακινήθηκαν 2.180.053 επιβάτες, καταγράφοντας αύξηση 10,5% στους επιβάτες εσωτερικού και 19,1% στους επιβάτες εξωτερικού.
Η μεγαλύτερη επιβατική κίνηση για τον τελευταίο μήνα της χρονιάς που πέρασε καταγράφεται στα αεροδρόμια Αθηνών, Θεσσαλονίκης, Ηρακλείου, Χανίων και Ρόδου.
Στο αεροδρόμιο της Αθήνας διακινήθηκαν 1.349.145 επιβάτες, της Θεσσαλονίκης 422.999 επιβάτες, του Ηρακλείου 89.974 επιβάτες, των Χανίων 74.658 επιβάτες και της Ρόδου 60.975 επιβάτες.
Σε ό,τι αφορά την επιβατική κίνηση του δωδεκαμήνου τα αεροδρόμια του Ηρακλείου, της Κέρκυρας, και της Πάρου κατέγραψαν την μεγαλύτερη αύξηση επιβατών, το κάθε ένα στην κατηγορία του.
Πάντως, όπως επισημαίνουν στελέχη της ΥΠΑ, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της χρονιάς που μας πέρασε, το αεροδρόμιο που είχε το μεγαλύτερο ποσοστό αύξησης διακίνησης επιβατών για το δωδεκάμηνο του 2016, δηλαδή στην κατηγορία των αεροδρομίων με επιβατική κίνηση άνω των 4 εκατ., είναι το αεροδρόμιο του Ηρακλείου με άνοδο 13,3%.
Στην μεσαία κατηγορία , δηλαδή αεροδρόμια που διακινούν από 1 έως 4 εκατ. επιβάτες ετησίως, την πρωτιά πήρε το αεροδρόμιο της Κέρκυρας, με ποσοστό αύξησης 14,4%, ενώ στην αμέσως επόμενη κατηγορία, δηλαδή αεροδρόμια που διακινούν έως 1 εκατ. επιβάτες τον χρόνο, την μεγαλύτερη ετήσια αύξηση επιβατών είχε το αεροδρόμιο της Πάρου με ποσοστό 72,2%
Σχολιάζοντας τα στοιχεία της επιβατικής κίνησης για το δωδεκάμηνο του 2016, ο Διοικητής της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας Κωνσταντίνος Λιντζεράκος δήλωσε: “συνεχίζουμε δυναμικά για το 2017. Το ρεκόρ επιβατικής κίνησης που κατέγραψαν τα ελληνικά αεροδρόμια είναι προς όφελος της εθνικής οικονομίας. Ευχαριστώ όλο το προσωπικό της πολιτικής αεροπορίας, όλους τους συνεργαζόμενους φορείς και όσους δουλεύουν στον τομέα των αερομεταφορών για το υψηλό επίπεδο επαγγελματισμού που έδειξαν, το όποιο είχε σαν αποτέλεσμα να διακινήσουμε με ασφάλεια αυτόν τον ιστορικά υψηλό αριθμό επιβατών”.
__________

Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2016

ΔΥΟ ΑΙΩΝΕΣ ΜΕ ΤΗ ΘΗΛΙΑ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ - Η έκρηξη του δανεισμού

daneia_ellada_daneismos.jpg

Ο ραγιαδισμός, πάντως, ουδέποτε έφερε θετικό αποτέλεσμα

Η τέταρτη μεγάλη χρεοκοπία στην ιστορία του ελληνικού κράτους είναι η πτώχευση του 1932. Ορισμένοι θεωρούν αυτή την πτώχευση δημιούργημα της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης του 1929.
Τα στοιχεία άλλο μαρτυρούν. Στο διάστημα 1922-1932 παρουσιάζεται στην Ελλάδα τεράστια εισβολή ξένων κεφαλαίων, σχεδόν διπλάσια απ' αυτήν που είχαμε την εποχή του Τρικούπη.
Το εξωτερικό χρέος της χώρας έφτανε τα 1.022 εκατομμύρια χρυσά φράγκα, ενώ το εσωτερικό ήταν 144 εκατομμύρια χρυσά φράγκα.
Το 67,42% του εξωτερικού χρέους ήταν αγγλικά κεφάλαια, το 9,88% ήταν κεφάλαια των ΗΠΑ, το 7,52% ήταν γαλλικά κεφάλαια, το 5,40% σουηδικά, το 3,44% βελγικά, το 1,7% γερμανικά και το 1,65% ιταλικά.
Επίσης, ένα ποσό 108 εκατομμυρίων δολαρίων (περίπου το 20% του συνολικού εξωτερικού χρέους) ήταν χρεόγραφα, οι κάτοχοι των οποίων ζούσαν στην Ελλάδα.
Πώς εξηγείται αυτή η έκρηξη δανεισμού; Προ του 1922 είχαμε τη συμμετοχή της Ελλάδας στους Βαλκανικούς πολέμους, στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στην ουκρανική εκστρατεία με στόχο τη συντριβή της Οκτωβριανής Επανάστασης, στη μικρασιατική εκστρατεία που κατέληξε σε καταστροφή, με στόχο να εξασφαλιστούν τα συμφέροντα των Αγγλογάλλων στη Μέση Ανατολή και στις πλουτοπαραγωγικές της πηγές.
Το αποτέλεσμα ήταν η χώρα να φτάσει στην πλήρη εξαθλίωση, με εκατομμύρια πεινασμένους, ανάπηρους και πρόσφυγες. Εκεί ακριβώς οικοδομήθηκαν οι προϋποθέσεις της εκτόξευσης του χρέους και η χρεοκοπία του 1932. Η χρεοκοπία του ’32 οδήγησε στη μεταξική δικτατορία.

Αντί επιλόγου

Το χρέος και οι χρεοκοπίες στη νεότερη και σύγχρονη ελληνική Ιστορία στοίχισαν πάντοτε πανάκριβα στον ελληνικό λαό. Απομύζησαν τον πλούτο που παρήγε.
Οδήγησαν στη λεηλασία του φυσικού πλούτου της χώρας, στην εκμετάλλευση προς όφελος των δανειστών όλων των πλεονεκτημάτων της. Εφεραν πολιτικές και κοινωνικές τραγωδίες.
Παρ' όλα αυτά η χώρα συνέχισε να δανείζεται αδιαλείπτως και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με αποτέλεσμα να φτάσει στη σημερινή κατάσταση. Οι αιτίες ήταν ίδιες, όπως και στο παρελθόν.
Η ιστορία του χρέους και των χρεοκοπιών φανερώνει πως ουδέποτε οι δανειστές μπόρεσαν να εξευμενιστούν, να συνετιστούν ή να υπολογίσουν τις τραγωδίες του ελληνικού λαού.
Μέθοδος συνεννόησης μαζί τους ή εξευμενισμού τους δεν υπάρχει. Η Ιστορία φανερώνει πως η σχέση με τους δανειστές ήταν πάντοτε αυστηρώς διλημματική: ή υποταγή σ’ αυτούς και στα συμφέροντά τους ή σύγκρουση.
Σήμερα η Ελλάδα βρίσκεται και πάλι στο ίδιο σταυροδρόμι. Ή θα υποταχθεί μετατρέποντας τον λαό της σε υποζύγιο των δανειστών ή θα συγκρουστεί μαζί τους με όποιο κόστος. Ο ραγιαδισμός, πάντως, ουδέποτε έφερε θετικό αποτέλεσμα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Διαιώνιση της εξάρτησης μέσα από τα δάνεια
Η έκρηξη του δανεισμού
Μισό αιώνα το ταμείο στα χέρια των ξένων
Η απαρχή της οικονομικής υποτέλειας της νεότερης Ελλάδας στους ξένους
Οι δανειστές δεν έχασαν
Διαιώνιση της εξάρτησης μέσα από τα δάνεια
Οι διαπραγματευτές των δανείων ήταν… αθώοι
Η Ελλάδα με τη θηλιά των τοκογλύφων από το 1821
________

Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016

Λέμε ΝΑΙ στην Παραγωγική Ανασυγκρότηση της πατρίδας μας

Η Ελλάδα από τη στιγμή που έγινε κράτος το 1827 και για περίπου 100 χρόνια ζούσε σχεδόν από ένα προϊόν. Τη σταφίδα. Με αυτή μεγάλωσαν και σπούδασαν σχεδόν τέσσερις γενιές. Η σταφίδα κάλυπτε το 50% των εξαγωγών μας ως χώρα, συνολικά..
Το 2000 η χώρα είχε 60 νηματουργεία και παρήγαγε νήμα από βαμβάκι το οποίο το έκανε ρούχα. Σήμερα υπάρχει μόνο ένα νηματουργείο μεγάλο, ο Επίλεκτος στα Φάρσαλα. Το βαμβάκι μας εξάγεται στην Τουρκία κυρίως, παίρνουν οι αγρότες 350 εκατ. ευρω, γίνεται εκεί νήμα και το εισάγουμε πληρώνοντας 1,5 δισ., και τα ρούχα του Ελληνικού Στρατού φτιάχνονται στα Άδανα της Τουρκίας. Αυτό έγινε. Αυτή τη χώρα φτιάξαμε και καλούμαστε όλοι μας να την αλλάξουμε. Και την καταταντήσαμε έτσι με σειρά εγκληματικών πολιτικών για τη ανάπτυξη μετά το 1980.